फ्लायदुबईचे वैमानिक कॅप्टन स्मित मच्छार यांना पंतप्रधान बेंजामिन नेतान्याहू यांचे इस्राएल भेटीचे आमंत्रण

Share

तेल अवीवः पंतप्रधान बेंजामिन नेतान्याहू यांनी शनिवारी (ता. ३) फ्लायदुबई विमानाचे भारतीय कॅप्टन स्मित मच्छार यांना सन्माननीय पाहुणे म्हणून इस्राएल भेटीचे आमंत्रण दिले आहे. कॅप्टन मच्छार हे वास्तव जगातील खरेखुरे नायक आहेत, अशा शब्दांत त्यांनी आपल्या भावना व्यक्त केल्या आहेत.

नेतान्याहू म्हणाले, की पुढील वर्षी मे महिन्यात इस्राएलच्या स्वातंत्र्य दिनानिमित्त होणाऱ्या राष्ट्रीय सोहळ्यात, कॅप्टन स्मित मच्छार आणि इस्राएलचे प्रमुख आंतरराष्ट्रीय भागीदार असलेले पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी ज्योत प्रज्वलित करावी, अशी त्यांची इच्छा आहे. हा सन्मान सहसा इस्राएली नागरिकांसाठी राखीव असते, असा खुलासाही त्यांनी केला.

भारत आणि इस्राएलच्या शूर लोकांचे तर आहातच, परंतु, तुम्ही संपूर्ण जगाचे नायक आहात, असे नेतान्याहू यांनी रुग्णालयात दाखल असलेल्या कॅप्टनसोबत झालेल्या दूरध्वनी संभाषणात म्हणाले. यासंदर्भातील एक व्हीडिओ त्यांच्या कार्यालयाने प्रसिद्ध केला आहे.

विमान अपहरणाच्या या संपूर्ण प्रकरणाचा तपास करणाऱ्या संयुक्त अरब अमिरातीच्या अधिकाऱ्यांनी सांगितले, की सह-वैमानिकाने मच्छार यांच्यावर कुऱ्हाडीने हल्ला करून दहशतवादी कृत्याचा कट रचला होता. हल्ला कसा झाला असे विचारले असता, मच्छर म्हणाले, की धर्मनिष्ठ मुस्लिमांप्रमाणे दिवसातून पाच वेळा प्रार्थना करण्यासाठी सह-वैमानिकाने वेळ मागितला होता. बरेच स्थानिक लोक प्रार्थना करतात. ही काही असामान्य गोष्ट नाही. ते प्रार्थना करत असताना, आदरापोटी मी फक्त समोर पाहत होतो, मागे नाही, असे मच्छार यांनी सांगितले.

सुमारे चार ते पाच मिनिटांनंतर अचानक माझ्या डोक्याच्या मागच्या बाजूला एक जोरदार फटका बसला. डोक्यावर फटका बसताच, विमानाचे बरेच नुकसान झाले असावे आणि काहीतरी गडबड असल्याची जाणीव झाली. परंतु, त्यानंतर एकापाठोपाठ एक फटके बसतच राहिले, तेव्हा आपल्या लक्षात आले की चूक विमानाची नाही, तर कॉकपिटमध्ये आपल्यासोबत असलेल्या त्या सहवैमानिकाची आहे.

दुखापतीमुळे आपली आठवण पूर्णपणे स्पष्ट नसल्याचे सांगून, मच्छर म्हणाले की, आपण प्रथम कॉकपिटचा दरवाजा उघडला होता, पण सहवैमानिकाने तो परत बंद केला असावा. आपल्यामध्ये लढण्याची एक शेवटची ताकद उरली होती. या ताकदीचा वापर केला नाही, तर आपला मृत्यू निश्चित आहे, ही भावना वाढीस लागली होती. तेव्हाच आपण झालेल्या दुखापतींची पर्वा न करता, जी काही शक्ती उरली होती ती वापरून थेट कॉकपिटच्या दाराकडे धाव घेऊन तो उघडला. सुदैवाने बाहेर अनेक प्रवासी दाराबाहेरच उभे असल्यामुळे आपल्याला मदत मिळू शकली.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Not permitted !!